Τα Καλά & Τα κακά Του Εγκλεισμού

Είμαστε περίπου στο μέσα σπίτι 15 μέρες και έχουμε αρχίσει να μισούμε τον καθρέφτη μερικές φορές.


Δεν μπορούμε να πάμε κομμωτήριο, ούτε στη νυχού ούτε και στην αισθητικό για να περιποιηθούμε την εξωτερική μας εμφάνιση αλλά ούτε και στα γυμναστήρια για να φουσκώσουμε σαν μπαλόνια.

Εγώ βλέπω την θετική πλευρά. Αποκτάμε ένα διαφορετικό στυλ από αυτό που μάθαμε μέχρι σήμερα και θυμόμαστε πώς μοιάζει η φυσική μας εμφάνιση. Υπάρχουν πολλοί φυσικοί τρόποι βέβαια, που μπορούν να τονίσουν την ομορφιά που έχει ο καθένας μας. Θέλει όμως χρόνο και υπομονή. Το σύστημα που είχαμε μέχρι πρότινος, με τους ρυθμούς που ήμασταν “αναγκασμένοι” να ζούμε για να τα προλάβουμε όλα, δεν μας άφηνε πολλά περιθώρια γι’ αυτόν τον έξτρα χρόνο και πολλές φορές κλαιγόμασταν πως θέλουμε λίγο χρόνο για μας, να κάνουμε κάτι διαφορετικό και κυρίως να φύγει αυτή η πίεση από πάνω μας.

Μας φαίνεται δύσκολο όμως. Δεν έχουμε μάθει να είμαστε της υπομονής. Θέλαμε κάτι “εδώ και τώρα” και πηγαίναμε στο ανάλογο μέρος για να το αποκτήσουμε, χωρίς να κουραστούμε άμεσα. Έμμεσα όμως εμείς κουραστήκαμε περισσότερο. Ξοδέψαμε χρόνο στην όποια εργασία μας και αντί να κρατήσουμε την αμοιβή μας  για βασικές ανάγκες, υπήρξαμε ματαιόδοξοι. Τώρα έχουμε σαν δικαιολογία τον εγκλεισμό και αρχίζουμε να μοιάζουμε με αυτό που είμαστε πραγματικά και όχι με αυτό που θέλουμε να κάνουμε τους άλλους να πιστεύουν πως είμαστε.

Τώρα αν δεν μας αρέσει αυτό που είμαστε … στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε με διαφορετικό τρόπο ή να αγαπήσουμε επιτέλους τον εαυτό μας ακόμα και με ότι νομίζουμε πως είναι ελάττωμα.

Ας σκεφτούμε όμως λίγο πόσα πράγματα χάναμε με το προηγούμενο σύστημα και πόσα κερδίζουμε τώρα.

Μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε άμεσα, αλλά να βλέπουμε τον τρόπο που το αποκτάμε. Και τελικά, τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε περισσότερο ο εαυτός μας και να νιώθουμε καλά; Εκτός αν δεν τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας (πάλι δουλειά για το σπίτι).

Αλλά ξέχασα, οι περισσότεροι λένε δεν ξέρω ή δεν μπορώ. Η μάνα μου λέει πως το “δεν ξέρω” και το “δεν μπορώ” έχουν βγάλει γερό κόσμο.

Είναι πολύ εύκολο να πεις δεν μπορώ ή δεν ξέρω και να κάτσεις στη γωνιά σου χωρίς να προσπαθήσεις. Είναι όμως και κάτι που ούτε γνώση σου προσφέρει, ούτε κάτι διαφορετικό για να μην βαριέσαι και πλήττεις, ούτε και το υπέροχο συναίσθημα “τα κατάφερα”.

Τώρα όμως?

Τώρα όλα πρέπει να περάσουν από τα χέρια μας. Έχουμε αρχίσει να διαβάζουμε και να ψάχνουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να βρούμε κάτι χρήσιμο στο διαδίκτυο. Γινόμαστε σιγά σιγά υπεύθυνοι για τον εαυτό μας χωρίς να μπορούμε να ρίξουμε ευθύνες σε κανέναν άλλον για το αποτέλεσμα παρά μόνο σε εμάς τους ίδιους.

Και όλα αυτά που προανέφερα είναι μόνο για πράγματα που πληρώναμε να κάνει κάποιος άλλος. Για αυτά που θεωρούσαμε απλά μικρά καθημερινά πράγματα.

Τα αγαθά κόποις κτώνται.

Τώρα αν αναλύσουμε και το θέμα των σχέσεων και συμπεριφοράς … πιστεύω να καταλαβαίνετε, πού θέλω να καταλήξω.

Δείτε το θετικά λοιπόν, ακόμα και αν σας κουράζει ή αν σας φοβίζει να γίνετε λίγο πιο υπεύθυνοι.

 

 

Έλενα Χατζή

 

 

  • Sign up
Lost your password? Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.