Διακοπή ρεύματος

Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, μερικά βράδια ή χειμωνιάτικα απογεύματα, που κοβόταν το ρεύμα.

Τότε δεν είχαμε ίντερνετ και πολλοί από μας δεν είχαν και τηλεόραση, που είχε αρχίσει να γίνεται μόδα από τα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Πώς περνούσε ο χρόνος μας λοιπόν?

Θυμηθείτε λίγο και εσείς…

Μαζευόμασταν στο σαλόνι, με μια λάμπα πετρελαίου στο τραπέζι, με κάστανα πάνω στη σόμπα και ένα γκιούμι νερό να βράζει για να υπάρχει πάντα η ανάλογη υγρασία στο σπίτι και ζεστό νερό φυσικά.

Ο παππούς μου, καθόταν πάντα πίσω από τη λάμπα και μας έλεγε παραμύθια και με τις σκιές που έκανε το φως, μας έδινε να δούμε δράκους φανταστικούς και πολλά πρόσωπα σαν τα σημερινά emoji.

Τα καλύτερα παραμύθια που έχω ακούσει ποτέ μου και ποτέ μα ποτέ δεν ήταν η ίδια ιστορία, γιατί δεν την θυμόταν φυσικά.

Θυμάμαι πόσο απλή ήταν η ζωή μας χωρίς την τεχνολογία και πόσο εφευρετικοί ήμασταν, όταν δεν είχαμε να ασχοληθούμε με κάτι.

Αυτές οι μέρες λοιπόν, αυτό μου θυμίζουν.

Να ψάχνεις να βρεις να διασκεδάσεις με τους ανθρώπους γύρω σου, κάνοντας ότι σου κατέβει στο κεφάλι.

Μ’ αρέσει που νιώθω πάλι παιδί. Ίσως και ο παππούς μου τότε, έτσι να ένιωθε. Δυστυχώς δεν μπορώ να τον ρωτήσω, μπορώ μόνο να φανταστώ αυτό που με κάνει να νιώθω καλά. Μπορώ να κάνω το ίδιο κι εγώ με όσους είναι γύρω μου και ας είναι κοτζαμάν γαϊδούρια.😅😅

Ελπίζω να μπορείτε να βρείτε κι εσείς το παιδί μέσα σας και να μην το έχετε κλειδαμπαρώσει, έχοντας χάσει το κλειδί.

 

Έλενα Χατζή

  • Sign up
Lost your password? Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.